Prosto na imprezę – stoisko edukacyjno-profilaktyczne dotyczące zażywania substancji psychoaktywnych

1966
Niewybrany w głosowaniu
Pomysł na rok 2020
Autor pomysłu Piotr Tubelewicz
Koszt pomysłu
Koszt pomysłu
270 000 zł
Kategoria
  • edukacja
  • pomoc społeczna
  • redukcja szkód
Poziom zgłaszanego projektu
ogólnomiejski

Lokalizacja

Poziom zgłaszanego projektu:
ogólnomiejski
Lokalizacja projektu - ulica i nr / rejon ulic w Warszawie:
Skrzyżowanie Chmielnej i Nowego Świata

Inne miejsca ważne dla życia nocnego warszawy (zgodnie z opisem projektu)
Inne istotne informacje dotyczące lokalizacji:
Stoisko miałoby charakter ruchomy i mogłoby zmieniać miejsce. Informacja o miejscu dostępna byłaby na fanpage'u związanym z wydarzeniem (zgodnie z opisem projektu). Przed dużymi imprezami masowymi stoisko mogłoby zmienić miejsce.
Lokalizacja na mapie:

Dane projektu

Opis projektu
Projekt polega na wystawieniu stanowiska edukacyjno-profilaktyczne z materiałami ograniczającymi ryzyko dla osób używających substancji psychoaktywnych lub/i ich najbliższych, z obsługującymi je minimalnie dwoma pracownikami. Stoisko wystawiane byłoby w każdy piątek lub/i w sobotę (minimum raz w tygodniu), w miejscu dostępnym publicznym, jednocześnie uczęszczanym często przez uczestników życia nocnego miasta. Stoisko funkcjonowałoby przynajmniej dwie godziny w tygodniu. Stanowisko stałoby na rogu ulicy Chmielnej i Nowy Świat przed pawilonami i niedaleko dużej części klubów warszawskich. Przy dużych imprezach plenerowych czy w razie wyraźniej potrzeby stanowisko można byłoby przemieścić w inny, bardziej korzystny punkt.

Przy stoisku rozdawano by za darmo:
o prezerwatywy (przynajmniej 150 na jeden tydzień),
o lubrykanty,
o zatyczki do uszu,
o woreczki na śmieci,
o ulotki, konsultowane z organizacjami zajmującymi się adwokaturą osób uzależnionych bądź używających, zawierające informacje prawne dotyczące zatrzymań z substancjami psychoaktywnymi (jak korzystać z paragrafu 62a itp.),
o sól fizjologiczną do płukania nosa,
o plusz (magnez, multiwitamina), woda i owoce,
o fałszywe banknoty do zwijania (profilaktyka zakażeń hcv i innych chorób),
o ulotki z rzetelną wiedzą na temat substancji psychoaktywnych (np. informacjami o dawkowaniu, badaniach naukowych, efektach ubocznych, niebezpieczeństwach związanych z mieszaniem poszczególnych substancji, zagrożeniami związanymi z używaniem substancji do seksu itp.),
o jednorazowe testy kolorymetryczne do identyfikacji substancji psychoaktywnych (minimum 60 testów jednorazowych na jeden dyżur, różne rodzaje testów (mdma, amfetamina, lsd itp.)),
o filtry węglowe lub materiały do mniej szkodliwego używania mieszanki marihuany i tytoniu (przynajmniej 200 na jeden tydzień),
o alkomaty jednorazowe,
o ulotki z dokładną instrukcją użycia testów kolometrycznych.

Prowadzenie działań informacyjno-edukacyjnych przy stoisku polegałoby na udzieleniu informacji dotyczących substancji psychoaktywnych oraz z zakresu redukcji szkód osobom zainteresowanym. Dodatkowo osoby obsługujące stoisko powinny zostać przeszkolone do udzielania informacji o dostępnych na terenie Warszawy usługach pomocowych związanych z różnego rodzaju zachowaniami ryzykownymi: np. czym jest i gdzie jest realizowany program Candis/program ograniczania picia, czym jest i do czego służy ośrodek interwencji kryzysowej, gdzie jest dostępna darmowa usługa testowania na HIV, kiłę, HCV.

Poza prowadzeniem działań informacyjno-edukacyjnych raz na miesiąc przy stoisku dyżur miałby prawnik udzielający porad prawnych związanych z ustawą o przeciwdziałaniu narkomanii, a raz w miesiącu przy stoisku urządzane byłyby warsztaty z robienia testów kolometrycznych.

W ramach wydarzenia powinien być prowadzony również fanpage dotyczący projektu, nakierowany na redukcję szkód wśród okazyjnych użytkowników substancji psychoaktywnych.

Uzasadnienie realizacji projektu
Jak podkreślają autorzy raportu „Night Lives: Reducing Drug-Related Harm in the Night Time Economy”: "Życie nocne w Wielkiej Brytanii wnosi istotny wkład w nasze życie gospodarcze i kulturalne, a mimo to znaleźliśmy się w impasie. Kluby ryzykują zamknięciem, jeśli dojdzie do śmierci spowodowanej zażywaniem narkotyków, ale ryzykują również zamknięciem, jeśli próbują wprowadzić środki mające na celu zmniejszenie szkód. Natomiast brytyjskie festiwale wprowadziły oparte na dowodach naukowych i skuteczne środki mające na celu rozwiązanie narastających problemów związanych z narkotykami, z którymi boryka się Wielka Brytania, w tym hospitalizacji, zgonów i zanieczyszczonych łańcuchów dostaw.” Dodatkowym argumentem przemawiającym za wprowadzeniem działań redukcji szkód do miejsc w których mogą znajdować się użytkownicy substancji psychoaktywnych, są doniesienia prasowe z Warszawy o wyrzucaniu przez ochroniarzy (nawet w zimie) użytkowników substancji psychoaktywnych, którzy albo stracili przytomność albo są na granicy jej utraty. Takie osoby są wystawione na pastwę złodziei, gwałtów, a nawet śmierci bez braku wcześniejszej pomocy ze strony służby medycznej czy poprzez zamarznięcie.

We wspomnianym wyżej raporcie „Night Lives" The Loop, Volteface, Durham University i The All Party Parliamentary Group for Drug Policy Reform podkreślają potrzebę podjęcia środków mających na celu rozwiązanie problemu rosnących szkód związanych z zażywaniem narkotyków w klubach i opowiadają się za przyjęciem zestawu praktycznych zasad w miejscach gdzie kwitnie życie klubowe. W ramach działań rekomendują m.in.:
o usługi testowania bezpieczeństwa narkotykowego dostępne dla ogółu społeczeństwa w dzielnicach życia nocnego;
o niezależne kampanie informacyjne na temat ograniczania szkód związanych z narkotykami;
o szkolenie dla personelu zajmującego się życiem nocnym w zakresie skutecznego reagowania na zażywanie substancji psychoaktywnych w ramach „Nocnej Gospodarki Czasowej”;
o działania partyworkerskie.

W raporcie przedstawiono rozwiązania problemów związanych z barierami w realizacji proponowanych inicjatyw, w tym rozwiązanie problemów związanych z udzielaniem licencji poprzez lepsze zrozumienie pozytywnego, szerszego wpływu tych inicjatyw na pracowników ochrony, policję i służby zdrowia, a także wprowadzenie inicjatyw wykorzystujących podejście partnerskie, zgodnie z zaleceniami strategii gospodarki nocnej w wielu gminach. Jedną z podstawowych metod ograniczania szkód przedstawionym w raporcie jest są działania informacyjno-edukacyjne oraz redukcja szkód. Wartością dodaną w tym projekcie może być znajomość środowiska, w którym działania będą prowadzone, wynikająca z doświadczenia oraz otwartego podejścia realizatora. Działania takie mogą dotrzeć się bezpośrednio do grup najbardziej zagrożonych konsekwencjami zdrowotnymi działań niebezpiecznych oraz zażywania substancji psychoaktywnych.

Programy sprawdzania składu substancji pozyskanych od osób ich używających działają w kilkunastu krajach Unii Europejskiej. Największym państwowym projektem monitorującym rynek nielegalnych środków psychoaktywnych jest holenderski DIMS. W Holandii punkty testowania używek już od ponad 20 lat wspierają monitorowanie przedawkowań i umożliwiają publikowanie precyzyjnych ostrzeżeń i kampanii społecznych. Większość projektów testowania narkotyków powstała jednak nie w celu monitorowania rynku, a redukcji szkód. Na ogół testowaniem zajmują się organizacje edukujące i dbające o bezpieczeństwo na wydarzeniach muzycznych w klubach i na festiwalach, gdzie ostrzeżenia publikowane są na miejscu. Dodatkowo, zależnie od organizacji i przyjętego systemu, różne substancje są uznawane za szczególnie groźne.

Projekt jest zgodny z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2016 r. w sprawie Narodowego Programu Zdrowia na lata 2016–2020 w następujących celach operacyjnych:
• Cel II: Profilaktyka i rozwiązywanie problemów związanych z używaniem substancji psychoaktywnych, uzależnieniami behawioralnymi i innymi zachowaniami ryzykownymi. Nasz projekt jest zgodny z następującymi zadaniami w ramach celu II (w tym w ramach Krajowego Programu Przeciwdziałania Narkomanii, Krajowego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, Programu Zwalczania Następstw Zdrowotnych Używania Wyrobów Tytoniowych):
o prowadzenie działań edukacyjnych, w tym kampanii społecznych, adresowanych do różnych grup docelowych, w szczególności do dzieci, młodzieży i rodziców na temat zagrożeń wynikających z używania środków odurzających, substancji psychotropowych i NSP, a także z pozamedycznego stosowania produktów leczniczych, których używanie może prowadzić do uzależnienia;
o upowszechnianie informacji na temat dostępu do działań profilaktycznych, interwencyjnych, pomocowych i placówek leczenia dla osób zagrożonych uzależnieniem lub uzależnionych od środków odurzających, substancji psychotropowych i nowych substancji psychoaktywnych oraz ich rodzin przez bieżącą aktualizację baz danych i ich udostępnianie;
o poszerzanie i udoskonalanie oferty i wspieranie realizacji programów o naukowych podstawach lub o potwierdzonej skuteczności realizowanych m.in. przez organizacje pozarządowe i lokalnie działające podmioty publiczne w miejscach o zwiększonym ryzyku używania środków odurzających, substancji psychotropowych i NSP (np. miejsca rekreacji, imprezy muzyczne, kluby);
o wspieranie realizacji programów redukcji szkód zdrowotnych i społecznych wśród osób używających szkodliwie i uzależnionych od środków odurzających, substancji psychotropowych i NSP, obejmujące m.in. działalność edukacyjną, wsparcie społeczne i socjalne, programy wymiany igieł i strzykawek (zapobieganie zakażeniom przenoszonym drogą krwi – HIV, HBV, HCV itd.) oraz testowanie w kierunku zakażeń krwiopochodnych (HIV, HBV i HCV);
o upowszechnienie informacji dotyczących zagrożeń wynikających z używania wyrobów tytoniowych i wyrobów powiązanych, w tym realizacja kampanii informacyjno-edukacyjnych;
• Cel III: Profilaktyka problemów zdrowia psychicznego i poprawę dobrostanu psychicznego społeczeństwa.
o Prowadzenie działań na rzecz upowszechniania wiedzy na temat zdrowia psychicznego i jego uwarunkowań, kształtowanie przekonań, postaw, zachowań i stylu życia wspierającego zdrowie psychiczne, rozwijanie umiejętności radzenia sobie w sytuacjach zagrażających zdrowiu psychicznemu, przeciwdziałanie seksualizacji dzieci i młodzieży – w szczególności przez prowadzenie działań informacyjnych i edukacyjnych.
o Opracowanie i realizacja programów zapobiegania problemom zdrowia psychicznego w rodzinie i w środowisku lokalnym.

Program spełnia też wymogi profilaktyki selektywnej i wskazującej z zakresu przeciwdziałania alkoholizmowi oraz ryzykownym zachowaniom seksualnym.

Programy redukcji szkód działają w Polsce nieprzerwanie od początku lat 90tych, jednak od tego czasu pozostały w dużej mierze na pilotażowym poziomie.

Charakterystyka

Kategoria tematyczna projektu

Kosztorys

Kosztorys realizacji projektu
1. koszty dotyczące funkcjonowania i obsługi stoiska – 38 000,00 zł,
2. koszty związane z zakupem materiałów profilaktycznych i przygotowaniem materiałów informacyjno-edukacyjnych – 168 400,00 zł,
3. koszty związane z obsługą mediów społecznościowych i promocją – 54 000,00 zł,
4. koszty związane z koordynacją, obsługą administracyjno-księgową i ewaluacja – 9 600,00 zł,
5. koszt oznakowania projektu – 300,00 zł,
6. koszt za zajęcie miejsca pasa drogowego – 2 142,00 zł.
Łączna kwota kosztorysu – 272 442,00
Szacunkowy koszt realizacji projektu:
270 000,00 zł

Skutki realizacji

Skutki realizacji
W wyniku realizacji projektu zwiększy się świadomość mieszkańców dotycząca zagrożeń zażywania substancji psychoaktywnych. Uzyskają również dostęp do informacji na temat usług pomocowych związanych z różnego rodzaju zrachowaniami ryzykownymi.

Modyfikacje

13.06.2019 15:54
Wydział Budżetu Obywatelskiego w Centrum Komunikacji Społecznej
13.06.2019 18:08
Wydział Budżetu Obywatelskiego w Centrum Komunikacji Społecznej
18.06.2019 15:16
Wydział Budżetu Obywatelskiego w Centrum Komunikacji Społecznej
06.08.2019 14:34
Koordynator w Biurze Pomocy i Projektów Społecznych

Co sądzisz o tym pomyśle?

Dodaj komentarz
Komentarze (2)
Aby dodać komentarz musisz być zalogowany
  • Dość interesujący projekt, lecz chyba regulamin będzie wymagał zmiany jego nazwy, która powinna wyraźnie wskazywać na to, co to jest za projekt. Nie jestem też pewna, czy działania z zakresu redukcji szkód należą rzeczywiście do zadań samorządu, czy państwa?
    djlamcha  17.06.2019 01:26
    • Nazwa zostanie zmieniona jutro.

      Redukcja szkód, zgodnie np. z Narodowym Programem Zdrowia na lata 2016-2020 jest zadaniem zarówno jednostek samorządu terytorialnego (np. można ją finansować z funduszu "korkowego) jak i administracji centralnej (np. Ministerstwo Zdrowia, PARPA czy KBPN)

      dziękuję za komentarz
      Piotr Tubelewicz  17.06.2019 13:43 Autor projektu
Aby dodać komentarz musisz być zalogowany